Χθες το μεσημέρι μπήκαμε σε ένα κατάστημα με αναμνηστικά και οι κόρες μου εντόπισαν ένα λαστιχένιο παιχνιδάκι των 4 ευρώ. Υπήρχαν δεκάδες τέτοια, σε διάφορα χρώματα αλλά επέλεξαν αυτό που είχε ένα μόνο πόδι.

Τις ρώτησα γιατί δεν διάλεγαν κάποιο άλλο που να μην του έλειπε πόδι.

Μου είπαν ότι ήθελαν αυτό, γιατί δε θα το διάλεγε κανένας άλλος. Και θα έμενε μόνο του στο κατάστημα…

Και κάπως έτσι, αυτό το λαστιχένιο παιχνίδι ζει πλέον στο σπίτι μας.

Το post Τα παιδιά μας μάς διδάσκουν περισσότερα από όσα ποτέ θα τους μάθουμε εμείς δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Τα περισσότερα παιδιά απάντησαν κόκκινα. Μερικά παιδιά είπαν πράσινα. Ο γιος του φίλου μου, σήκωσε το χέρι και είπε άσπρα. Η δασκάλα προσπάθησε να του εξηγήσει ότι τα μήλα μπορεί να είναι κόκκινα, πράσινα ή καμιά φορά κίτρινα, αλλά ποτέ άσπρα. Το παιδί επέμενε και τελικά της είπε: «Δείτε το εσωτερικό.»

Η παραπάνω ιστορία του Joseph Goldstein, όπως και η παλαιότερη που είχα δημοσιεύσει με τίτλο Το εσωτερικό είναι το ίδιο είναι δυο καταπληκτικοί τρόποι για να μιλήσουμε στα παιδιά για τη διαφορετικότητα. Και να τους εξηγήσουμε ότι αν «ξεφλουδίσουμε τη φλούδα», όπου φλούδα είναι η εξωτερική εμφάνιση, το χρώμα, η θρησκεία, η εθνικότητα, το φύλο, θα διαπιστώσουμε ότι μέσα μας είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι άνθρωποι με όνειρα, φόβους, επιθυμίες και την ανάγκη να ζήσουμε ευτυχισμένοι.

Το επόμενο σνακ των παιδιών μας ας είναι μήλα. Μαζί με τις βιταμίνες και τις φυτικές ίνες, θα πάρουν και ένα μάθημα ζωής που δε θα ξεχάσουν ποτέ.

Το post Τι χρώμα είναι τα μήλα; δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.

Δώρο από το χωριό

Δεν την έχω συναντήσει ποτέ. Ζει στο χωριό του πατέρα μου κι είναι μαμά δύο κοριτσιών που είναι λίγο μικρότερα από τα δικά μου.

Δεν ξέρω πώς είναι στην εξωτερική της εμφάνιση, ξέρω όμως ότι έχουμε δύο τελείως διαφορετικές ζωές, έχουμε διαφορετική μητρική γλώσσα, έχουμε διαφορετικά ενδιαφέροντα. Είμαστε τόσο διαφορετικές.  Είμαστε όμως ταυτόχρονα και τόσο ίδιες.

Το εσωτερικό είναι το ίδιο

Την ιδέα αυτή για την απεικόνιση της διαφορετικότητας την είχα δει παλαιότερα στο blog μίας δασκάλας. Έγραφε ότι με αυτό τον τρόπο μιλάει στους μαθητές της για τις ομοιότητες και τις διαφορές των ανθρώπων. Τους δείχνει ένα άσπρο και ένα καφέ αυγό και συζητάνε ομοιότητες και διαφορές. Στη συνέχεια σπάει τα αυγά και όλα τα παιδιά διαπιστώνουν ότι το εσωτερικό είναι το ίδιο και κανείς δεν είναι πλέον σε θέσει να καταλάβει από ποιο κέλυφος προέρχεται ποιο αυγό.

Καθώς μία εικόνα είναι χίλιες λέξεις ήθελα να δείξω κι εγώ αυτή την εικόνα στις κόρες μου. Δεν ήταν όμως και τόσο εύκολο να βρω άσπρα αυγά κι έτσι το άφησα. Όταν όμως πήρα στα χέρια μου το δώρο και είδα ότι μεταξύ των αυγών υπήρχαν και κάποια ανοιχτόχρωμα (αν και όχι άσπρα) είπα να η ευκαιρία να το κάνω.

Αν είστε γονείς, δείξτε κι εσείς αυτή την εικόνα στα παιδιά. Δε θα την ξεχάσουν ποτέ.

Το post Το εσωτερικό είναι το ίδιο δημοσιεύτηκε πρώτα στο Aspa Online.